Gezien het verschrikkelijke weer van afgelopen dagen, kan met nu niet meer spreken van ideaal weer om eens te gaan toeren met de motor, daarom heb ik de gehele namiddag de machine gepoetst en opgeblonken zodat hij netjes kan overwinteren.

Zolang er geen sprake is van goed weer zal deze blog ook rustend op het internet blijven, want niets beleven met de motor brengt uiteraard geen schrijvels meer op dit dagboek.

Met de hoop dat de weersomstandigheden zich vlug toelaten om terug te kunnen gaan toeren, wens ik jullie nu alvast een prettig eindejaar toe.

Claudine

Wat mij opvalt de laatste dagen is dat ik namelijk de weerberichten nog nooit zo op de voet heb gevolgd of de afgelopen dagen.

Zo kon ik gisteren (maandag) en vandaag (dinsdag) mijn zaak gaan openen met de moto gezien de  voorbije voorspellingen van het weer aan de gunstige kant waren en geen regen werd voorgeschotelt.

Om mijn zwart beest (zo noem ik hem graag) zo wie zo onder controle te krijgen vertrek ik op de spitsuren in de Kortrijkse binnenstad naar onze zaak en geloof me, “ to the point, this is kicken in the first degree”.

Mijn man die toch een beetje onderzoekt of  het mogelijk is of je de echte waarheid kunt vinden in mijn overtuiging van het veilig motorijden, (per slot van rekening is dit voor hem een onbekende wereld), vind mijn manier van doen heel verstandig en dat geeft dan ook een goed gevoel ten opzichte van mezelf,  en worden deze handelswijzen van hem ingeburgerd als positief in zijn onbekende wereld.

Misschien krijg ik hem zover dat hij ook een goed gevoel zou kunnen krijgen in de wereld van de motoren.

Deze morgen toen ik wakker werd en naar het weer keek, had ik het gevoel dat ik terug na 10 jaar de weg ging opgaan om een korte verkenningsrit te maken.

1 papier ontbrak nog dit was het inschrijvingsbewijs van de motor.

Mijn gevoel had me niet in de steek gelaten, het inschrijvingsbewijs was aangekomen maar de helm ontbrak nog (zie vorig bericht).

Dit euvel werd opgelost door Gino, een vriend van ons, hij stelde voor dat ik de helm mocht gebruiken van zijn vrouw (ook een bikster).

Het volgende kan ik moeilijk omschrijven, dit was diep ademhalen, de machine starten, nog eens ademhalen en ja hoor …. het was zover, na al die jaren van heimelijk verlangen was ik de weg op en reed ik naar onze zaak te Harelbeke.

De afstand is maar 5 km. maar de gevoelens die ik had, je moet het meemaken, die zijn gewoonweg zalig, het was zover.

Uiteraard toen ik terug thuiskwam had ik er een zeer goed gevoel aan over, en mocht mijn man het gehele gebeuren aanhoren net zoals ik 250 km. had gereden.

Vandaag zou mijn valhelm toekomen in de zaak en kan ik nu reeds  (bij goed weer) een volgende planning inlassen met mijn intruder.

Ik hou jullie op de hoogte
Claudine

Beste bezoeker,

Vandaag vrijdag 9 oktober werd deze weblog online geplaatst door een toedoen van mijn man Luc  (oprichter Bloggen.be toplijst)

Om me een beetje beter te leren kennen werd de pagina aangemaakt ” wie ben ik ” die tref je in de rechterkolom onder de zoekmachine.

Laat ik hierbij nog melden dat ik officieel mijn nieuwe motor maandag a.s. in mijn bezit zal hebben.

Uiteraard wordt dit terug voor mezelf  een nieuwe sprong,  in het duister, daarom  zal ik het niet nalaten de verdere ontwikkelingen op te schrijven op deze weblog.

Claudine